Oude Tijd

Oude Wijsheden voor een Nieuwe Tijd - Zoeken

Oude Wegen

Oude Wegen

Wie zijn nu de echte heksen? Als we de volksoverlevering mogen geloven, dan kon je op drie manieren heks worden: door met een zwarte hen naar de heide te gaan en op de duivel te wachten. Dan moest je een verbond ondertekenen met je eigen bloed. Of je erfde de kennis van moeder op dochter, of van van op zoon. Erfheksen konden evenwel niet sterven zonder nageslacht om hun kennis aan door te geven. Een derde manier was door het lezen van toverboeken, de zogenaamde 'grimoires'. De zwarte heksenschool zou volgens Vlaamse volksvertelsels in Leuven gevestigd zijn...

Deze aangehaalde voorbeelden zijn natuurlijk allemaal even illuster en nauwelijks ernstig te nemen. Het bestaan van heksencovens in de middeleeuwen, die op regelmatige basis samenkwamen, wordt door niemand meer serieus genomen. Alleen al vanwege de grote sociale controle in die tijd, toen vrijwel iedereen in kleine, agrarische gemeenschappen leefde, lijkt dit onmogelijk. Wat wel aantoonbaar gebleken is, is het bestaan van de wijze mannen of vrouwen die deel uit maakten van zowat elk dorp.

De man of vrouw die het laatste huisje van het dorp bewoonde bestaat nu bijna niet meer. Deze mensen leerden het vak - of de kunde - van hun ouders of grootouders en functioneerden binnen een kleine gemeenschap als probleemoplossers voor zowel lichamelijke als geestelijke kwalen. Ze genazen ziekten en verbraken betoveringen met spreuken en drankjes.

Deze wijze mannen en vrouwen hadden met elkaar gemeen dat ze magisch werk verrichtten en hun vaak omvangrijke kennis van kruiden toepasten. Ze erfden hun kunde via het bloed van hun voorouders, alsook hun kennis.

Het waren veelal eenvoudige mensen die zich bezig hielden met natuurmagie. Hun handelingen stonden in nauw verband met de seizoenen en de dingen des levens. Hun magie was persoonlijk van aard en kon wit, grijs of zwart zijn. Aannemelijk lijkt echter dat men zich toch in enige mate bewust was van 'wat men zaait, men ook zal oogsten'. Verder kende men geen hiërarchie, want het pad van de dorpsheks was solitair van aard; geen inwijdingsgraden en geen opgelegde regels die de hedendaagse of moderne hekserij tegenwoordig zo kenmerken.

Ook de verering van een god en een godin was voor de wijze mannen en vrouwen geen vereiste. Waar de ene een paganistische vorm van religie toegedaan was, gaven anderen er de voorkeur aan om hun kunde toe te passen binnen een christelijk raamwerk. De kunde bestond en bestaat nog steeds binnen vele religieuze raamwerken en in evenveel gedaanten.

Maar iemand die in nauw contact staat met het land, de elementen en de seizoenen en zich ermee verbonden voelt, zich ontfermt over mensen, dieren en planten en de kunde om anderen te genezen bezit - hetzij d.m.v. aangeboren gaven of eigen gemaakte kennis door studie, of een combinatie van beiden - voldoet aan de basisvoorwaarden om zich een volgeling van de oude wegen te noemen.

Oude Wegen Menu

Heggerijder · Verborgen Pad · Licht in het duister · Elfen · De Sleutel · Slangenkracht · Sprong in het duister · De Nornen · Dochters van Eva · Jaarfeesten · Slangendrager · Intuïtie

Terug naar Hoofdpagina Oude Tijd