Oude Tijd

Oude Wijsheden voor een Nieuwe Tijd - Zoeken

De Heggerijder

De Heggerijder

Iedere wereld heeft haar andere wereld,
aan de overzijde van de afgrond
Daar vormen zich stenen, planten, dieren, mensen,
tot ze tenslotte op aarde geboren worden.
Het land aan de andere zijde van de zon,
waar mensen vandaan komen en terugkeren.

Het begrip 'heggerijder' verwijst over het algemeen naar een solitaire beoefenaar van hekserij in haar traditionele vorm. Als dusdanig is zij niet verwant met de moderne hekserij die 'Wicca' genoemd wordt. Wel kan gesteld worden dat deze variant van de traditionele hekserij verwantschap vertoont met Europese vormen van het sjamanisme en soms zelfs zowel hekserij als sjamanisme in zich verenigt.

Waar komt het begrip heggerijder nu eigenlijk vandaan?

Doorheen de eeuwen heeft men vele verschillende namen gegeven aan de beoefenaars van deze vorm van hekserij: Hagazussa (Oudhoogduits), Haegetisse (Middelnederlands), Heggerijder, Hedge Witch, Myrk-Rider, Wall-Rider, Walridersken (Nederduits), Night Traveller, Gandreidh, Tunrida (Oudsaksisch), Zunrita (Oudduits), Gabelreiterinnen (Duits), Pitchforkrider, Rider in the Dark, Night Rider en Walker on the Wind.

Al deze begrippen verwijzen naar 'het rijden op de heg of het hek', waarvan 'Zunrita' (van het Duitse 'zaun' = hek) het meest sprekend is. De meeste heggerijders zijn echter niet erg geïnteresseerd in labels en zien zichzelf eerder als iemand die in twee werelden leeft, zowel in de materiële als in de spirituele wereld. 'Stevig verankerd in de aarde reik ik naar de hemel, zoekend naar mijn eigen relatie met het goddelijke', is een citaat dat je aan hen toe zou kunnen schrijven.

Tegenwoordig wordt er met heggerijder een solitaire heks bedoeld die voornamelijk met natuurmagie werkt. In de traditionele hekserij heeft 'heggerijder' echter een veel specifiekere betekenis.

Eén van de wortels waartoe het woord heks wordt herleid is, zoals we hierboven al zagen, het Oudhoogduitse Hagazussa. Dit woord verwijst naar het archetypische heggewezen dat op de haag, de afscheiding, tussen twee werelden zit. Typerend voor het beeld van dit Heggewezen is het half witte/half zwarte gelaat, zoals we zien bij de Germaanse godin Hel.

Traditioneel gezien leefde de heks steeds in het laatste hutje van het dorp, vóór de grens met het woud: de grens tussen wildernis en beschaving, tussen het emotioneel-intuïtieve en het rationeel-logische, de grens tussen de wereld van de buik en die van het hoofd. Op esoterisch niveau was dit de symbolische grens tussen deze wereld en de Andere Wereld.

It was populary said that the Hedgewitch was born on the boundary, at the time when day and night are equal.

Beiden worden onderling met elkaar verbonden door de heggerijder in zijn/haar functie als bewaarder. Zij bewaakt als het ware de barrière tussen beide werelden. Op stoffelijk niveau fungeert de heg of muur hierbij als een brug of poort. Maar het bewaken van de toegang is niet haar enige functie, op esoterisch niveau is het natuurlijk de heggerijder zelf die de brug naar de Andere Wereld is. 'Door de opening in de heg stappen' is dus een metafoor voor het reizen van de ene wereld naar de andere. Dit is één van de belangrijkste aspecten van de traditionele hekserij.

Als dusdanig leeft de heggerijder met één been in de dagelijkse realiteit waar alles rationeel geordend is en met het andere been in de mystieke realiteit, de wereld van het ongrijpbare. Ze is thuis in beide werelden. Ze heeft geen voorkeur voor de ene of de andere maar brengt ze tot eenheid en harmonie.